maandag 23 november 2009

De rechten van een pedofiel

Het is een moeilijke discussie die laatst weer in volle hevigheid oplaaide in Eindhoven. Hoe ver gaan de rechten van een pedofiel en hoe verhouden die zich tot de rechten van zijn slachtoffers?

Natuurlijk zit hier een nog veel diepere discussie achter. Want groot is het dilemma in ons strafrecht. Enerzijds zijn sommige mensen gevaarlijk voor de maatschappij en hebben ze dat al laten blijken doordat ze bijvoorbeeld een moord of een verkrachting gepleegd hebben. Anderzijds zijn ook de daders mensen die bepaalde rechten hebben. Ergens is het verdedigbaar om een moordenaar, een verkrachter, een pedofiel....kortom: een gevaar voor de samenleving levenslang op te sluiten om zo de samenleving tegen deze misdadiger te beschermen. Maar aan de andere kant hebben we in Nederland een vrij terughoudend beleid op het gebied van levenslange gevangenisstraffen en komen mensen dus op den duur weer vrij.

En wat moet je er dan mee? Wat moet je met een moordenaar die weer contact wil met nabestaanden van een slachtoffer? Wat moet je met een pedofiel die weer in z'n oude buurt wil gaan wonen?

Het is begrijpelijk dat mensen met kleine kinderen niet willen dat degene die eerder de buurt heeft opgeschrikt doordat 'ie met z'n vingers aan kindertjes had gezeten, weer in de buurt komt wonen. Maar ja....geldt dat niet voor elke buurt? Moet iemand die een misdrijf heeft begaan dan in een hutje op de hei gaan wonen?

Ik denk dat aan deze problemen een diep wantrouwen in het Nederlandse rechtsysteem ten grondslag ligt. Helaas is de ervaring dat met name zedendelinquenten heel vaak in hun oude gedrag vervallen. Als deze mensen weer vrij komen, kunnen we er dus niet op vertrouwen dat iemand niet meer z'n oude gedrag zal vertonen.

De grote vraag is dus: hoe kan dit vertrouwen in de rechtstaat worden hersteld? Langere gevangenisstraffen? Het zou waarschijnlijk niet helpen. De oplossing ligt denk ik in een flinke herziening van het TBS-systeem. Bepaalde misdrijven tonen eigenlijk al aan dat iemand psychische problemen heeft. Iemand die in staat is om een moord te begaan, om iemand te verkrachten, om seksuele handelingen te plegen met kinderen, zo iemand heeft duidelijk niet hetzelfde idee van wat "normaal" is als het overgrote deel van de samenleving. Daarom zou psychiatrische behandeling van dergelijke delinquenten standaard moeten gebeuren en niet moeten worden gestopt totdat zoveel mogelijk zeker is gesteld dat iemand niet in z'n oude gedrag zal vervallen. Hoe kunnen we dat toetsen? Bij een pedofiel is het makkelijk: vraag aan de therapeut of hij zijn dochtertje samen met z'n patiënt in één ruimte zou achterlaten........

1 opmerking:

  1. Een scherpe en evenwichtige analyse! Een verademing tussen al het geschreeuw van het type "ophangen aan z'n ballen!" enz. :)

    BeantwoordenVerwijderen