Het Nederlandse systeem van hypotheekrenteaftrek is niet uniek, maar er zijn niet veel landen waar de hypotheekrente onbeperkt (gedurende 30 jaar) van het inkomen kan worden afgetrokken.
In Nederland is dit een recht waar bijna niet over gesproken mag worden. De laatste tijd is er iets meer sprake van om het te beperken, maar telkens is er veel protest.
Op zich begrijpelijk. Het scheelt immers heel wat, als je je grootste kostenpost kunt aftrekken van je inkomen. Maar aan de andere kant is het natuurlijk een rare regel. Je mag je boodschappen toch ook niet aftrekken?
Het is een regeling met een prachtig doel, namelijk het betaalbaarder maken van woningen. En in het begin heeft het vast ook wel zo gewerkt. Maar inmiddels zijn we in een vicieuze cirkel beland. Doordat mensen meer kunnen lenen, kunnen ze meer betalen voor een huis. Doordat meer mensen veel geld kunnen betalen voor een huis, stijgen de huizenprijzen. Zo steekt marktwerking nu eenmaal in elkaar. Uiteindelijk houdt de hypotheekrenteaftrek dus de hoge huizenprijzen in stand.
In Groot-Britannië is de regeling (die anders in elkaar stak dan hier) enige tijd geleden geheel afgeschaft. Daar gaan nu stemmen op om de regeling opnieuw in te voeren, om de lage huizenprijzen weer een beetje op te krikken. Blijkbaar is het nooit goed, want wij klagen juist over de hoge huizenprijzen.
Het is natuurlijk logisch dat huiseigenaren het maar niks vinden als hun huis minder waard wordt, maar toch lijkt afschaffing van de hypotheekrenteaftrek de enige manier te zijn om de huizenprijzen weer te onderwerpen aan een normale marktwerking zonder overheidsingrijpen. Alleen dan kost een huis weer wat het daadwerkelijk waard is en niet wat mensen er dankzij de overheid voor kunnen betalen.
Ik begrijp ook wel dat het afschaffen van de hypotheekrenteaftrek niet zomaar opeens kan. Veel huiseigenaren (mijzelf incluis) zouden dan in de problemen komen. Daarom moeten we dat ook niet (zoals wel in Groot-Britannië is gebeurd) overhaast doen. Een mogelijkheid zou zijn om elk jaar 1/30 minder hypotheekrenteaftrek mogelijk te maken. Dus iemand die maandelijks €900 hypotheekrente betaalt, mag dat dit jaar volledig aftrekken. Volgend jaar wordt dat €870, het jaar erna €840 enz. Dankzij de inflatie nemen de maandlasten zo amper toe en wordt het effect dusdanig uitgesmeerd dat huiseigenaren er weinig last van hebben en de woningmarkt niet overspannen reageert.
In eerste instantie lijkt het alsof dit een maatregel is die veel mensen geld gaat kosten, maar afschaffing zou uiteindelijk voor iedereen een uitkomst zijn. Het drukt jaarlijks voor vele miljarden op de overheidsbegroting (al zal er een inverdieneffect zijn, vooral dankzij de overdrachtsbelasting) en uiteindelijk betalen we het dus gewoon met z'n allen zelf. Per saldo zal het dus niks kosten, aangezien de huizenprijzen ook zullen reageren.
Alleen de banken zullen niet blij zijn. Hun afsluitprovisies zullen langzaam afnemen als de huizenprijzen zakken.
woensdag 25 november 2009
De arbeidsinspectie als helper!
Nederland heeft een mooie traditie op het gebied van collectieve afspraken op het gebied van arbeidsvoorwaarden. De CAO is bij ons een bekend verschijnsel.
Wat helaas ook een bekend verschijnsel is, is dat werkgevers de CAO regelmatig niet naleven. Dat kunnen kleine dingetjes zijn, zoals roosters die te laat worden verstuurd, maar het kunnen ook grote dingen zijn, zoals te weinig salaris uitbetalen. Ben je het er niet mee eens? Dan kun je wegwezen.
Helaas is er dus voor werknemers weinig te beginnen tegen dergelijke werkgevers. Natuurlijk, strikt juridisch gezien kan er veel, maar als je die paden bewandelt, weet je zeker dat je werkgever z'n best gaat doen om van je af te komen.
Toezicht op de naleving van de arbowetgeving geschiedt door de Arbeidsinspectie. Deze instelling is er dus op ingericht om bedrijven te controleren op het voldoende naleven van wetten die de werknemers beschermen. Het lijkt me daarom een prima idee als de Arbeidsinspectie voortaan ook gaat controleren of werkgevers de CAO wel naleven. Deze worden immers normaal gesproken algemeen verbindend verklaard en een werkgever moet zich hier gewoon aan houden. Het is mijns inziens niet meer dan logisch dat de overheid ook toeziet op naleving hiervan.
Het enige nadeel dat ik kan bedenken, is dat de arbeidsinspectie meer taken krijgt en dus ook meer gaat kosten. Er moet dus wel politieke bereidheid zijn om iets aan misstanden te doen. Als die bereidheid er is, kan ik me niet voorstellen waarom iemand het hier niet mee eens is...afgezien dan van de werkgevers die de CAO niet respecteren.
Wat helaas ook een bekend verschijnsel is, is dat werkgevers de CAO regelmatig niet naleven. Dat kunnen kleine dingetjes zijn, zoals roosters die te laat worden verstuurd, maar het kunnen ook grote dingen zijn, zoals te weinig salaris uitbetalen. Ben je het er niet mee eens? Dan kun je wegwezen.
Helaas is er dus voor werknemers weinig te beginnen tegen dergelijke werkgevers. Natuurlijk, strikt juridisch gezien kan er veel, maar als je die paden bewandelt, weet je zeker dat je werkgever z'n best gaat doen om van je af te komen.
Toezicht op de naleving van de arbowetgeving geschiedt door de Arbeidsinspectie. Deze instelling is er dus op ingericht om bedrijven te controleren op het voldoende naleven van wetten die de werknemers beschermen. Het lijkt me daarom een prima idee als de Arbeidsinspectie voortaan ook gaat controleren of werkgevers de CAO wel naleven. Deze worden immers normaal gesproken algemeen verbindend verklaard en een werkgever moet zich hier gewoon aan houden. Het is mijns inziens niet meer dan logisch dat de overheid ook toeziet op naleving hiervan.
Het enige nadeel dat ik kan bedenken, is dat de arbeidsinspectie meer taken krijgt en dus ook meer gaat kosten. Er moet dus wel politieke bereidheid zijn om iets aan misstanden te doen. Als die bereidheid er is, kan ik me niet voorstellen waarom iemand het hier niet mee eens is...afgezien dan van de werkgevers die de CAO niet respecteren.
dinsdag 24 november 2009
De leerplicht als redmiddel
In Nederland is iedereen onder de 16 leerplichtig. Zonder startkwalificatie (een Havo of VWO diploma, óf minimaal MBO niveau 2) of werk zelfs tot 18.
Er wordt veel gezegd en geschreven over de problemen met met name (maar niet uitsluitend) Marokkaanse hangjongeren/bendes die soms hele buurten terroriseren. Wilders scoort momenteel behoorlijk door extreme maatregelen te verkondigen, maar volgens mij slaat hij de plank volledig mis.
Wilders combineert de problemen met deze jongeren met hun islamitische achtergrond. Dat is mijns inziens absoluut onterecht. Iemand die leeft volgens de islamitische regels steelt namelijk niet, toont respect voor vrouwen enzovoorts. De probleemjongeren hebben vaak wel een islamitische achtergrond en associëren zich ook met deze godsdienst en cultuur, maar in de praktijk is er weinig meer dat deze jongeren moslim maakt. Ik denk dat het vaak meer voor de vorm en de buitenwereld is dat ze zich moslim blijven noemen en meedoen aan de ramadan dan dat het voor hen nog echt wat betekent.
Het probleem zit 'm dus niet in de islam. Waarin dan wel?
Ik moet toegeven dat ik een buitenstaander ben, maar voor zover ik het kan beoordelen, worden de Marokkaanse jongens erg vrij gelaten door hun ouders. Hun ouders hoeven niet te weten waar ze zijn en wat ze doen. Het is dan ook niet moeilijk voor deze jongeren om te spijbelen of om ook 's avonds laat nog op pad te zijn. Of ze naar school gaan, vinden lang niet alle ouders echt interessant.
Dat gaat zelfs zo ver dat bepaalde bevolkingsgroepen soms door leerplichtambtenaren volledig met rust worden gelaten. Simpelweg omdat ze hebben ervaren dat optreden leidt tot geweld dat tegen hen persoonlijk is gericht. Dat lees je dan weer niet in de media, maar toch weet ik dat het voorkomt.
Ik denk dat een radicale verandering bij het toezicht op de naleving van de leerplicht ervoor kan zorgen dat het grootste deel van de overlast zal verdwijnen. Immers: veel van de jongeren die voor overlast zorgen, zouden eigenlijk op school moeten zitten. Dit biedt mogelijkheden. Zowel de leerplichtambtenaar (de gemeente) als de politie zouden hiervan veel strenger gebruik kunnen maken. Het toezicht op de naleving van de leerplicht is de afgelopen jaren strenger geworden, maar nog steeds niet sluitend. De leerplichtambtenaar zou daarom moeten zorgen dat iedereen die leerplichtig is, ingeschreven staat bij een school. In theorie doet 'ie dat al, in de praktijk is er veel vooruitgang te boeken. Geweld mag er nooit toe leiden dat iemand niet aan de regels hoeft te voldoen en dat dient dan ook keihard te worden aangepakt.
Vervolgens is het belangrijk dat ook de scholen zeer secuur controleren of de leerlingen niet spijbelen. Spijbelen dient vervolgens direct bij de leerplichtambtenaar te worden gemeld. Dat gebeurt nu alleen bij zeer excessieve gevallen. Als daarvan wordt afgestapt, wordt spijbelen in een veel vroeger stadium gesignaleerd en worden vooral de ouders hiermee direct geconfronteerd (een boete van €50 per gespijbelde dag is een goede wake-upcall). Dit kan binnen de huidige wetgeving, maar er is een mentaliteitsverandering voor nodig. Vooral bij de scholen.
Maar ook de politie kan hierin een rol spelen. Hiervoor is wel een wetswijziging nodig. Als zij de bevoegdheid zouden krijgen om bij jongeren die op straat rondhangen te controleren of zij de leerplicht niet ontduiken, hebben ze een sterk wapen in handen.
Ik realiseer me dat dit extreem klinkt, maar laten we niet vergeten dat dit primair in het belang van de jongeren is. Immers, als zij een opleiding hebben afgerond, zullen ze vervolgens ook beter in staat zijn om een baan te vinden.
Tenslotte is het ook nodig om de leerplicht ook na 18 jaar nog van kracht te laten zijn. Er wordt gepleit voor een kwalificatieplicht (dus de verplichting om een startkwalificatie te halen) tot 27. Dan zou gelden: werken of leren is verplicht. Dat lijkt me een uitstekende maatregel. Maar laten we de overheid dan ook een stok achter de deur geven, dus overtreding van deze regel moet adequaat en snel bestraft worden.
We lezen vaak dat politieke partijen vinden dat ouders meer betrokken moeten zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Dat is natuurlijk helemaal waar, maar in de praktijk niet af te dwingen. Door jongeren veel actiever te dwingen om een opleiding te volgen en ook de politie op dit vlak bevoegdheden te geven, denk ik dat we in staat zullen zijn om een groot deel van de problemen op te lossen zonder iemand het land uit te hoeven zetten...
Er wordt veel gezegd en geschreven over de problemen met met name (maar niet uitsluitend) Marokkaanse hangjongeren/bendes die soms hele buurten terroriseren. Wilders scoort momenteel behoorlijk door extreme maatregelen te verkondigen, maar volgens mij slaat hij de plank volledig mis.
Wilders combineert de problemen met deze jongeren met hun islamitische achtergrond. Dat is mijns inziens absoluut onterecht. Iemand die leeft volgens de islamitische regels steelt namelijk niet, toont respect voor vrouwen enzovoorts. De probleemjongeren hebben vaak wel een islamitische achtergrond en associëren zich ook met deze godsdienst en cultuur, maar in de praktijk is er weinig meer dat deze jongeren moslim maakt. Ik denk dat het vaak meer voor de vorm en de buitenwereld is dat ze zich moslim blijven noemen en meedoen aan de ramadan dan dat het voor hen nog echt wat betekent.
Het probleem zit 'm dus niet in de islam. Waarin dan wel?
Ik moet toegeven dat ik een buitenstaander ben, maar voor zover ik het kan beoordelen, worden de Marokkaanse jongens erg vrij gelaten door hun ouders. Hun ouders hoeven niet te weten waar ze zijn en wat ze doen. Het is dan ook niet moeilijk voor deze jongeren om te spijbelen of om ook 's avonds laat nog op pad te zijn. Of ze naar school gaan, vinden lang niet alle ouders echt interessant.
Dat gaat zelfs zo ver dat bepaalde bevolkingsgroepen soms door leerplichtambtenaren volledig met rust worden gelaten. Simpelweg omdat ze hebben ervaren dat optreden leidt tot geweld dat tegen hen persoonlijk is gericht. Dat lees je dan weer niet in de media, maar toch weet ik dat het voorkomt.
Ik denk dat een radicale verandering bij het toezicht op de naleving van de leerplicht ervoor kan zorgen dat het grootste deel van de overlast zal verdwijnen. Immers: veel van de jongeren die voor overlast zorgen, zouden eigenlijk op school moeten zitten. Dit biedt mogelijkheden. Zowel de leerplichtambtenaar (de gemeente) als de politie zouden hiervan veel strenger gebruik kunnen maken. Het toezicht op de naleving van de leerplicht is de afgelopen jaren strenger geworden, maar nog steeds niet sluitend. De leerplichtambtenaar zou daarom moeten zorgen dat iedereen die leerplichtig is, ingeschreven staat bij een school. In theorie doet 'ie dat al, in de praktijk is er veel vooruitgang te boeken. Geweld mag er nooit toe leiden dat iemand niet aan de regels hoeft te voldoen en dat dient dan ook keihard te worden aangepakt.
Vervolgens is het belangrijk dat ook de scholen zeer secuur controleren of de leerlingen niet spijbelen. Spijbelen dient vervolgens direct bij de leerplichtambtenaar te worden gemeld. Dat gebeurt nu alleen bij zeer excessieve gevallen. Als daarvan wordt afgestapt, wordt spijbelen in een veel vroeger stadium gesignaleerd en worden vooral de ouders hiermee direct geconfronteerd (een boete van €50 per gespijbelde dag is een goede wake-upcall). Dit kan binnen de huidige wetgeving, maar er is een mentaliteitsverandering voor nodig. Vooral bij de scholen.
Maar ook de politie kan hierin een rol spelen. Hiervoor is wel een wetswijziging nodig. Als zij de bevoegdheid zouden krijgen om bij jongeren die op straat rondhangen te controleren of zij de leerplicht niet ontduiken, hebben ze een sterk wapen in handen.
Ik realiseer me dat dit extreem klinkt, maar laten we niet vergeten dat dit primair in het belang van de jongeren is. Immers, als zij een opleiding hebben afgerond, zullen ze vervolgens ook beter in staat zijn om een baan te vinden.
Tenslotte is het ook nodig om de leerplicht ook na 18 jaar nog van kracht te laten zijn. Er wordt gepleit voor een kwalificatieplicht (dus de verplichting om een startkwalificatie te halen) tot 27. Dan zou gelden: werken of leren is verplicht. Dat lijkt me een uitstekende maatregel. Maar laten we de overheid dan ook een stok achter de deur geven, dus overtreding van deze regel moet adequaat en snel bestraft worden.
We lezen vaak dat politieke partijen vinden dat ouders meer betrokken moeten zijn bij de opvoeding van hun kinderen. Dat is natuurlijk helemaal waar, maar in de praktijk niet af te dwingen. Door jongeren veel actiever te dwingen om een opleiding te volgen en ook de politie op dit vlak bevoegdheden te geven, denk ik dat we in staat zullen zijn om een groot deel van de problemen op te lossen zonder iemand het land uit te hoeven zetten...
Solidariteit bij TNT?
De werknemers van TNT zagen zich geconfronteerd met een verschrikkelijk dilemma. Ze konden kiezen: 20% van hun loon inleveren of 11.000 ontslagen.
Volgens de bonden is de meerderheid van het personeel niet bereid om salaris in te leveren, waarop TNT dus ontslagen aankondigde.
Met name TNT vond dat de werknemers zich solidair moesten tonen en salaris moesten inleveren. Maar het is toch wel begrijpelijk dat de werknemers dit geen goed plan vinden.
Immers: salaris inleveren heeft ook consequenties voor eventuele ontslagvergoedingen, uitkeringen, pensioenen, hypotheken, enz. enz. De consequenties gaan veel verder dan dat TNT het deed voorkomen. Je moet er dus wel van overtuigd zijn dat je ook op langere termijn je baan houdt, wil je instemmen met salarisverlaging.
En dat is nou juist het grote probleem bij TNT. De conventionele postmarkt zit al jaren in de lift naar beneden. Logisch, tegenwoordig gaat veel uitsluitend per e-mail. Deze trend zal zich ongetwijfeld verder doorzetten. Ik verwacht niet dat wij zullen meemaken dat de normale post helemaal verdwijnt, maar het zal wel steeds minder worden.
Daarnaast neemt de concurrentie toe. De dienstverlening van de concurrenten staat nu nog niet op het hetzelfde niveau als de dienstverlening van TNT, maar dat zal in de loop van de tijd ongetwijfeld naar elkaar toe groeien. Het enige dat TNT dan ook kan doen, is het massaontslag nog even uitstellen.
Dat betekent dus dat mensen die nu instemmen met salarisverlaging misschien over een paar jaar alsnog op straat staan. En dan krijgen ze dus ook 20% minder WW. En 20% minder ontslagvergoeding.
Het zou dus best kunnen dat het een truc van TNT is om over enkele jaren goedkoper te kunnen inkrimpen. Immers, als ze al die mensen nu moeten ontslaan, moet er een sociaal plan komen dat erg veel kost. Als ze dat over 2 jaar doen, kost het geheel zo'n 20% minder. Het lijkt er dus op dat solidariteit bij TNT vooral betekent dat het bedrijf niet teveel last heeft van het personeel...
Volgens de bonden is de meerderheid van het personeel niet bereid om salaris in te leveren, waarop TNT dus ontslagen aankondigde.
Met name TNT vond dat de werknemers zich solidair moesten tonen en salaris moesten inleveren. Maar het is toch wel begrijpelijk dat de werknemers dit geen goed plan vinden.
Immers: salaris inleveren heeft ook consequenties voor eventuele ontslagvergoedingen, uitkeringen, pensioenen, hypotheken, enz. enz. De consequenties gaan veel verder dan dat TNT het deed voorkomen. Je moet er dus wel van overtuigd zijn dat je ook op langere termijn je baan houdt, wil je instemmen met salarisverlaging.
En dat is nou juist het grote probleem bij TNT. De conventionele postmarkt zit al jaren in de lift naar beneden. Logisch, tegenwoordig gaat veel uitsluitend per e-mail. Deze trend zal zich ongetwijfeld verder doorzetten. Ik verwacht niet dat wij zullen meemaken dat de normale post helemaal verdwijnt, maar het zal wel steeds minder worden.
Daarnaast neemt de concurrentie toe. De dienstverlening van de concurrenten staat nu nog niet op het hetzelfde niveau als de dienstverlening van TNT, maar dat zal in de loop van de tijd ongetwijfeld naar elkaar toe groeien. Het enige dat TNT dan ook kan doen, is het massaontslag nog even uitstellen.
Dat betekent dus dat mensen die nu instemmen met salarisverlaging misschien over een paar jaar alsnog op straat staan. En dan krijgen ze dus ook 20% minder WW. En 20% minder ontslagvergoeding.
Het zou dus best kunnen dat het een truc van TNT is om over enkele jaren goedkoper te kunnen inkrimpen. Immers, als ze al die mensen nu moeten ontslaan, moet er een sociaal plan komen dat erg veel kost. Als ze dat over 2 jaar doen, kost het geheel zo'n 20% minder. Het lijkt er dus op dat solidariteit bij TNT vooral betekent dat het bedrijf niet teveel last heeft van het personeel...
Een niet te winnen oorlog
De oorlog in Afghanistan duurt nu al jaren. Al sinds 2001 om precies te zijn. En op dit moment is er nog steeds niemand die enig idee heeft wanneer deze lijdensweg over zal zijn.
Ik vraag me af of op voorhand iemand een realistische inschatting heeft gemaakt van een verloop van deze oorlog. Als je bedenkt dat de VS minder dan een maand na de aanslagen van 11 september Afghanistan binnenviel, kan er weinig sprake zijn van een gedegen voorbereiding. Natuurlijk hielden de CIA en andere veiligheidsdiensten Afghanistan al lang goed in de gaten, dus er was informatie genoeg. Maar of er ook een echt plan van aanpak was...ik denk het niet.
Eigenlijk blijkt dat nu wel. Het doel van de oorlog is volgens mij om de taliban te verslaan. Met het huidige tempo zou dat waarschijnlijk betekenen dat we de langste oorlog aller tijden aan het vechten zijn. Amerika heeft ruim 48.000 manschappen in Afghanistan en dat kost schijnbaar een miljoen dollar per man per jaar. We hebben het dan dus sowieso al over 48 miljard dollar per jaar. Het liefst zou men er nog eens 20.000 manschappen bij hebben, wat dus nog eens 20 miljard extra kost. Dat zijn ruwe schattingen, maar we weten dat de oorlog in Afghanistan Amerika inmiddels minstens 227 miljard dollar heeft gekost en als de plannen die er nu liggen, doorgaan, wordt dat in 2010 maarliefst 300 miljard (volgens een overheidsinstituut, andere bronnen hebben het al over meer dan 400 miljard t/m 2009).
Gigantische bedragen, maar als het een goed doel dient, dan mag het natuurlijk wat kosten.
Maar wat is dat doel nou eigenlijk? Laten we niet vergeten dat Amerika in eerste instantie Afghanistan binnenviel vanwege de opstelling van het Talibanregime. Dat was in mum van tijd opgerold, maar Amerika kon natuurlijk niet weer vertrekken en het land als een puinhoop achterlaten. Inmiddels zit er een regering, zijn er verkiezingen geweest (weinig succesvol, maar dat terzijde) en wordt er gewerkt aan een eigen leger en politiemacht. Toch is van terugtrekking nog geen sprake.
De strijd tegen de Taliban is één van de hoofdzaken. Het is echter niet reëel om te denken dat de Taliban kan worden verslagen. Tenzij de VS bereid is om zich ook in een oorlog met Pakistan te storten en wie weet welke consequenties dat weer heeft. Het is niet ondenkbaar dat ook andere landen zich ermee gaan bemoeien.
Bovendien is de greep van de Taliban op bepaalde regio's in Afghanistan nog behoorlijk sterk. Dat komt denk ik niet door de kracht van de Taliban, maar vooral door het draagvlak onder de lokale bevolking.
De Nederlandse deelname staat al sinds het begin onder druk. Vrijwel iedereen vindt dat de Nederlanders zeer goed werk leveren, maar aan de andere kant: waarom moeten wij als klein landje zo'n grote bijdrage leveren? Het kost ons klauwen met geld terwijl het helemaal onze oorlog niet is.
Steeds weer wordt ons beloofd dat de troepen worden teruggetrokken, maar telkens weer blijkt dat toch lastig. Nederland heeft A gezegd en geen ander land is bereid om nu B te zeggen. Het lijkt erop dat we weinig keus hebben en wel zullen moeten blijven.
De vraag is dus hoe lang. Bij een oorlog zonder heldere doelen, wordt het een lastige opgave om dat vast te stellen...
Ik vraag me af of op voorhand iemand een realistische inschatting heeft gemaakt van een verloop van deze oorlog. Als je bedenkt dat de VS minder dan een maand na de aanslagen van 11 september Afghanistan binnenviel, kan er weinig sprake zijn van een gedegen voorbereiding. Natuurlijk hielden de CIA en andere veiligheidsdiensten Afghanistan al lang goed in de gaten, dus er was informatie genoeg. Maar of er ook een echt plan van aanpak was...ik denk het niet.
Eigenlijk blijkt dat nu wel. Het doel van de oorlog is volgens mij om de taliban te verslaan. Met het huidige tempo zou dat waarschijnlijk betekenen dat we de langste oorlog aller tijden aan het vechten zijn. Amerika heeft ruim 48.000 manschappen in Afghanistan en dat kost schijnbaar een miljoen dollar per man per jaar. We hebben het dan dus sowieso al over 48 miljard dollar per jaar. Het liefst zou men er nog eens 20.000 manschappen bij hebben, wat dus nog eens 20 miljard extra kost. Dat zijn ruwe schattingen, maar we weten dat de oorlog in Afghanistan Amerika inmiddels minstens 227 miljard dollar heeft gekost en als de plannen die er nu liggen, doorgaan, wordt dat in 2010 maarliefst 300 miljard (volgens een overheidsinstituut, andere bronnen hebben het al over meer dan 400 miljard t/m 2009).
Gigantische bedragen, maar als het een goed doel dient, dan mag het natuurlijk wat kosten.
Maar wat is dat doel nou eigenlijk? Laten we niet vergeten dat Amerika in eerste instantie Afghanistan binnenviel vanwege de opstelling van het Talibanregime. Dat was in mum van tijd opgerold, maar Amerika kon natuurlijk niet weer vertrekken en het land als een puinhoop achterlaten. Inmiddels zit er een regering, zijn er verkiezingen geweest (weinig succesvol, maar dat terzijde) en wordt er gewerkt aan een eigen leger en politiemacht. Toch is van terugtrekking nog geen sprake.
De strijd tegen de Taliban is één van de hoofdzaken. Het is echter niet reëel om te denken dat de Taliban kan worden verslagen. Tenzij de VS bereid is om zich ook in een oorlog met Pakistan te storten en wie weet welke consequenties dat weer heeft. Het is niet ondenkbaar dat ook andere landen zich ermee gaan bemoeien.
Bovendien is de greep van de Taliban op bepaalde regio's in Afghanistan nog behoorlijk sterk. Dat komt denk ik niet door de kracht van de Taliban, maar vooral door het draagvlak onder de lokale bevolking.
De Nederlandse deelname staat al sinds het begin onder druk. Vrijwel iedereen vindt dat de Nederlanders zeer goed werk leveren, maar aan de andere kant: waarom moeten wij als klein landje zo'n grote bijdrage leveren? Het kost ons klauwen met geld terwijl het helemaal onze oorlog niet is.
Steeds weer wordt ons beloofd dat de troepen worden teruggetrokken, maar telkens weer blijkt dat toch lastig. Nederland heeft A gezegd en geen ander land is bereid om nu B te zeggen. Het lijkt erop dat we weinig keus hebben en wel zullen moeten blijven.
De vraag is dus hoe lang. Bij een oorlog zonder heldere doelen, wordt het een lastige opgave om dat vast te stellen...
maandag 23 november 2009
De rechten van een pedofiel
Het is een moeilijke discussie die laatst weer in volle hevigheid oplaaide in Eindhoven. Hoe ver gaan de rechten van een pedofiel en hoe verhouden die zich tot de rechten van zijn slachtoffers?
Natuurlijk zit hier een nog veel diepere discussie achter. Want groot is het dilemma in ons strafrecht. Enerzijds zijn sommige mensen gevaarlijk voor de maatschappij en hebben ze dat al laten blijken doordat ze bijvoorbeeld een moord of een verkrachting gepleegd hebben. Anderzijds zijn ook de daders mensen die bepaalde rechten hebben. Ergens is het verdedigbaar om een moordenaar, een verkrachter, een pedofiel....kortom: een gevaar voor de samenleving levenslang op te sluiten om zo de samenleving tegen deze misdadiger te beschermen. Maar aan de andere kant hebben we in Nederland een vrij terughoudend beleid op het gebied van levenslange gevangenisstraffen en komen mensen dus op den duur weer vrij.
En wat moet je er dan mee? Wat moet je met een moordenaar die weer contact wil met nabestaanden van een slachtoffer? Wat moet je met een pedofiel die weer in z'n oude buurt wil gaan wonen?
Het is begrijpelijk dat mensen met kleine kinderen niet willen dat degene die eerder de buurt heeft opgeschrikt doordat 'ie met z'n vingers aan kindertjes had gezeten, weer in de buurt komt wonen. Maar ja....geldt dat niet voor elke buurt? Moet iemand die een misdrijf heeft begaan dan in een hutje op de hei gaan wonen?
Ik denk dat aan deze problemen een diep wantrouwen in het Nederlandse rechtsysteem ten grondslag ligt. Helaas is de ervaring dat met name zedendelinquenten heel vaak in hun oude gedrag vervallen. Als deze mensen weer vrij komen, kunnen we er dus niet op vertrouwen dat iemand niet meer z'n oude gedrag zal vertonen.
De grote vraag is dus: hoe kan dit vertrouwen in de rechtstaat worden hersteld? Langere gevangenisstraffen? Het zou waarschijnlijk niet helpen. De oplossing ligt denk ik in een flinke herziening van het TBS-systeem. Bepaalde misdrijven tonen eigenlijk al aan dat iemand psychische problemen heeft. Iemand die in staat is om een moord te begaan, om iemand te verkrachten, om seksuele handelingen te plegen met kinderen, zo iemand heeft duidelijk niet hetzelfde idee van wat "normaal" is als het overgrote deel van de samenleving. Daarom zou psychiatrische behandeling van dergelijke delinquenten standaard moeten gebeuren en niet moeten worden gestopt totdat zoveel mogelijk zeker is gesteld dat iemand niet in z'n oude gedrag zal vervallen. Hoe kunnen we dat toetsen? Bij een pedofiel is het makkelijk: vraag aan de therapeut of hij zijn dochtertje samen met z'n patiënt in één ruimte zou achterlaten........
Natuurlijk zit hier een nog veel diepere discussie achter. Want groot is het dilemma in ons strafrecht. Enerzijds zijn sommige mensen gevaarlijk voor de maatschappij en hebben ze dat al laten blijken doordat ze bijvoorbeeld een moord of een verkrachting gepleegd hebben. Anderzijds zijn ook de daders mensen die bepaalde rechten hebben. Ergens is het verdedigbaar om een moordenaar, een verkrachter, een pedofiel....kortom: een gevaar voor de samenleving levenslang op te sluiten om zo de samenleving tegen deze misdadiger te beschermen. Maar aan de andere kant hebben we in Nederland een vrij terughoudend beleid op het gebied van levenslange gevangenisstraffen en komen mensen dus op den duur weer vrij.
En wat moet je er dan mee? Wat moet je met een moordenaar die weer contact wil met nabestaanden van een slachtoffer? Wat moet je met een pedofiel die weer in z'n oude buurt wil gaan wonen?
Het is begrijpelijk dat mensen met kleine kinderen niet willen dat degene die eerder de buurt heeft opgeschrikt doordat 'ie met z'n vingers aan kindertjes had gezeten, weer in de buurt komt wonen. Maar ja....geldt dat niet voor elke buurt? Moet iemand die een misdrijf heeft begaan dan in een hutje op de hei gaan wonen?
Ik denk dat aan deze problemen een diep wantrouwen in het Nederlandse rechtsysteem ten grondslag ligt. Helaas is de ervaring dat met name zedendelinquenten heel vaak in hun oude gedrag vervallen. Als deze mensen weer vrij komen, kunnen we er dus niet op vertrouwen dat iemand niet meer z'n oude gedrag zal vertonen.
De grote vraag is dus: hoe kan dit vertrouwen in de rechtstaat worden hersteld? Langere gevangenisstraffen? Het zou waarschijnlijk niet helpen. De oplossing ligt denk ik in een flinke herziening van het TBS-systeem. Bepaalde misdrijven tonen eigenlijk al aan dat iemand psychische problemen heeft. Iemand die in staat is om een moord te begaan, om iemand te verkrachten, om seksuele handelingen te plegen met kinderen, zo iemand heeft duidelijk niet hetzelfde idee van wat "normaal" is als het overgrote deel van de samenleving. Daarom zou psychiatrische behandeling van dergelijke delinquenten standaard moeten gebeuren en niet moeten worden gestopt totdat zoveel mogelijk zeker is gesteld dat iemand niet in z'n oude gedrag zal vervallen. Hoe kunnen we dat toetsen? Bij een pedofiel is het makkelijk: vraag aan de therapeut of hij zijn dochtertje samen met z'n patiënt in één ruimte zou achterlaten........
Kilometerheffing ideaal?
Volgens het kabinet is de kilometerheffing de ideale oplossing voor Nederland. Wat het precies moet oplossen, dat is niet echt duidelijk en waarom het zo ideaal is eigenlijk ook niet...maar we hebben het gewoon nodig!
Wat was nou eigenlijk ooit het doel van de kilometerheffing? Volgens mij was dat ooit het spreiden van het verkeersaanbod. Er zijn nog eens honderden miljoenen gepompt in een poging om rekeningrijden van de grond te krijgen. Rijden in de spits moest worden ontmoedigd door dit duurder te maken. Een nobel streven, maar dit speeltje van minister Netelenbos is uiteindelijk toch van het toneel verdwenen.
Inmiddels liggen er nieuwe plannen. Het kilometertarief moet alle overige belastingen op autorijden vervangen.
Op zich lijkt het een logische gedachte, vooral omdat het de bedoeling blijft om te differentiëren naar plaats en tijd. Wat dat betreft wordt het plan van het rekeningrijden toch nog een beetje gebruikt.
Maar laten we nu eens nuchter kijken: niemand staat voor zijn of haar lol in de file. Iedereen weet dat 's ochtends tussen half zeven en negen en 's avonds tussen half zes en zeven drukke tijden zijn en iedereen weet dat je dan op bepaalde plekken vast komt te staan.
De conclusie is dus dat de mensen die in die file's staan geen keuze hebben. Blijkbaar moeten zij op tijd op hun werk zijn. En als ze daarvoor een uur in de file gaan staan, lijkt het me onwaarschijnlijk dat een paar cent extra moeten betalen voor een kilometer, leidt tot minder verkeer in de spits.
Natuurlijk is het eerlijker om mensen die veel rijden ook meer te laten betalen. Daarom komt er ook verschil tussen de heffing voor vervuilende en minder vervuilende auto's.
Allemaal hartstikke mooi, maar het huidige systeem is een mijl op zeven. Er moet een peperduur systeem worden gebouwd, waarbij iedereen een peperduur kastje in de auto moet krijgen. Vervolgens zijn er natuurlijk allerlei issues met de privacy en raakt Nederland niet uitgediscussieerd over de vraag waar de gegevens van dat kastje wel en niet voor mogen worden gebruikt.
Natuurlijk is het makkelijk om een systeem af te kraken. Maar wat is dan wel een goede oplossing? Daarvoor moeten we samenwerken met de rest van de EU. Niets werkt zo eenvoudig als een toeslag op de brandstofprijs. Daarmee worden niet alleen kilometers belast, maar betaalt de eigenaar van een onzuinige auto ook meer dan de eigenaar van een zuinige auto. Dat is een eerlijk systeem en kinderlijk eenvoudig.
Uiteraard kan Nederland dit niet alleen doen. Als een liter benzine bijvoorbeeld 50 cent per liter duurder wordt, betekent dit dat in grote delen van Nederland de pomphouders de deuren kunnen sluiten en mensen massaal naar Duitsland of België rijden. Als echter de hele EU eens de handen ineen zou slaan, zou er een prachtig, extreem simpel systeem mogelijk zijn dat eigenlijk alle problemen oplost.
Behalve het fileprobleem. Maar als de kilometerheffing het fileprobleem wél oplost, eet ik m'n auto op.
Wat was nou eigenlijk ooit het doel van de kilometerheffing? Volgens mij was dat ooit het spreiden van het verkeersaanbod. Er zijn nog eens honderden miljoenen gepompt in een poging om rekeningrijden van de grond te krijgen. Rijden in de spits moest worden ontmoedigd door dit duurder te maken. Een nobel streven, maar dit speeltje van minister Netelenbos is uiteindelijk toch van het toneel verdwenen.
Inmiddels liggen er nieuwe plannen. Het kilometertarief moet alle overige belastingen op autorijden vervangen.
Op zich lijkt het een logische gedachte, vooral omdat het de bedoeling blijft om te differentiëren naar plaats en tijd. Wat dat betreft wordt het plan van het rekeningrijden toch nog een beetje gebruikt.
Maar laten we nu eens nuchter kijken: niemand staat voor zijn of haar lol in de file. Iedereen weet dat 's ochtends tussen half zeven en negen en 's avonds tussen half zes en zeven drukke tijden zijn en iedereen weet dat je dan op bepaalde plekken vast komt te staan.
De conclusie is dus dat de mensen die in die file's staan geen keuze hebben. Blijkbaar moeten zij op tijd op hun werk zijn. En als ze daarvoor een uur in de file gaan staan, lijkt het me onwaarschijnlijk dat een paar cent extra moeten betalen voor een kilometer, leidt tot minder verkeer in de spits.
Natuurlijk is het eerlijker om mensen die veel rijden ook meer te laten betalen. Daarom komt er ook verschil tussen de heffing voor vervuilende en minder vervuilende auto's.
Allemaal hartstikke mooi, maar het huidige systeem is een mijl op zeven. Er moet een peperduur systeem worden gebouwd, waarbij iedereen een peperduur kastje in de auto moet krijgen. Vervolgens zijn er natuurlijk allerlei issues met de privacy en raakt Nederland niet uitgediscussieerd over de vraag waar de gegevens van dat kastje wel en niet voor mogen worden gebruikt.
Natuurlijk is het makkelijk om een systeem af te kraken. Maar wat is dan wel een goede oplossing? Daarvoor moeten we samenwerken met de rest van de EU. Niets werkt zo eenvoudig als een toeslag op de brandstofprijs. Daarmee worden niet alleen kilometers belast, maar betaalt de eigenaar van een onzuinige auto ook meer dan de eigenaar van een zuinige auto. Dat is een eerlijk systeem en kinderlijk eenvoudig.
Uiteraard kan Nederland dit niet alleen doen. Als een liter benzine bijvoorbeeld 50 cent per liter duurder wordt, betekent dit dat in grote delen van Nederland de pomphouders de deuren kunnen sluiten en mensen massaal naar Duitsland of België rijden. Als echter de hele EU eens de handen ineen zou slaan, zou er een prachtig, extreem simpel systeem mogelijk zijn dat eigenlijk alle problemen oplost.
Behalve het fileprobleem. Maar als de kilometerheffing het fileprobleem wél oplost, eet ik m'n auto op.
woensdag 18 november 2009
Het bestaansrecht van de Partij voor de Dieren
Ik verbaas me al jaren over de Partij voor de Dieren. In het begin dacht ik nog dat het gewoon een one-issuepartijtje was als alle andere....en dat we er dus nooit meer iets van zouden horen. Maar wat schetste mijn verbazing: tijdens de verkiezingen bleek dat ze zelfs goed waren voor twee zetels.
Blijkbaar vindt ruwweg 1 op de 75 Nederlanders met stemrecht dat de PvdD de beste partij is. Maar waarom eigenlijk?
Op het gebied van dierenwelzijn verschillen de standpunten van de PvdD amper van die van GroenLinks. GroenLinks vindt dierenrechten ook hartstikke belangrijk. Maar ook andere partijen hebben hierover het één en ander in hun partijprogramma staan.
Naast dierenwelzijn is het programma van de PvdD flinterdun. Ze profileren zich dus niet alleen in naam, maar ook in standpunten als een echte one-issuepartij. De conclusie is dus eenvoudig: blijkbaar vindt 1 op de 75 Nederlanders dierenwelzijn belangrijker dan alle andere issues in de politiek en de maatschappij.
Ik kan me voorstellen dat mensen dit belangrijk vinden. Ik ben zelf een groot dierenvriend en vind het dus ook belangrijk dat dieren goed behandeld worden. Maar gaat het niet een beetje ver om dat te verheffen tot speerpunt van je partij? Hoe ver moet je ermee gaan? Als het over China gaat, hebben we het dan gewoon niet meer over de mensenrechten, maar alleen nog maar over die arme katten die er in het eten verwerkt worden? Is dát nou het belangrijkste?
Blijkbaar voor veel mensen wel. Immers, verkiezingen zijn de manier waarop onze volksvertegenwoordiging wordt vormgegeven. Dat betekent dus dat iedereen stemt op de persoon of de partij waardoor hij of zij zich het meest vertegenwoordigd voelt. Kortom: je stemt op degene van wie je erop vertrouwt dat hij of zij staat voor wat je zelf belangrijk vindt in het leven, in de politiek, in de maatschappij.
Blijkbaar vindt 1 op de 75 Nederlanders het dus belangrijker dat de dieren een goed bestaan hebben dan dat ze zelf een goed bestaan hebben. Ik snap dat niet...maar dat zal wel aan mij liggen.
Blijkbaar vindt ruwweg 1 op de 75 Nederlanders met stemrecht dat de PvdD de beste partij is. Maar waarom eigenlijk?
Op het gebied van dierenwelzijn verschillen de standpunten van de PvdD amper van die van GroenLinks. GroenLinks vindt dierenrechten ook hartstikke belangrijk. Maar ook andere partijen hebben hierover het één en ander in hun partijprogramma staan.
Naast dierenwelzijn is het programma van de PvdD flinterdun. Ze profileren zich dus niet alleen in naam, maar ook in standpunten als een echte one-issuepartij. De conclusie is dus eenvoudig: blijkbaar vindt 1 op de 75 Nederlanders dierenwelzijn belangrijker dan alle andere issues in de politiek en de maatschappij.
Ik kan me voorstellen dat mensen dit belangrijk vinden. Ik ben zelf een groot dierenvriend en vind het dus ook belangrijk dat dieren goed behandeld worden. Maar gaat het niet een beetje ver om dat te verheffen tot speerpunt van je partij? Hoe ver moet je ermee gaan? Als het over China gaat, hebben we het dan gewoon niet meer over de mensenrechten, maar alleen nog maar over die arme katten die er in het eten verwerkt worden? Is dát nou het belangrijkste?
Blijkbaar voor veel mensen wel. Immers, verkiezingen zijn de manier waarop onze volksvertegenwoordiging wordt vormgegeven. Dat betekent dus dat iedereen stemt op de persoon of de partij waardoor hij of zij zich het meest vertegenwoordigd voelt. Kortom: je stemt op degene van wie je erop vertrouwt dat hij of zij staat voor wat je zelf belangrijk vindt in het leven, in de politiek, in de maatschappij.
Blijkbaar vindt 1 op de 75 Nederlanders het dus belangrijker dat de dieren een goed bestaan hebben dan dat ze zelf een goed bestaan hebben. Ik snap dat niet...maar dat zal wel aan mij liggen.
dinsdag 17 november 2009
Iedereen een elektrische auto?
De overheid doet ons graag geloven dat ze het toejuicht als we allemaal een elektrische auto zouden kopen. Maar wat zou er gebeuren als we dat echt allemaal zouden doen?
Even wat rekenwerk. De zeer efficiënte Tesla Roadster verbruikt 135 Wh/km. Laten we dat als uitgangspunt gebruiken.
Stel: heel Nederland rijdt in 2010 op elektriciteit. Stel dat we met z'n allen 100 miljard kilometer rijden (reëel, aangezien het in 2007 volgens het CBS al 97,5 miljard was). Dat betekent dus dat we over het hele jaar gezien 13,5 miljoen MWh verbruiken.
Om dat in z'n perspectief te plaatsen: een kerncentrale zit op gemiddeld 880 MW. Dat is dus zo'n 7,7 miljoen MWh per jaar.
Dat betekent dus dat we twee kerncentrales zouden moeten bouwen om alle auto's van energie te kunnen voorzien.
In windmolens? Pak 'm beet 2.000 tot 2.500 windmolens. Forse exemplaren.
We hebben het nu over ongeveer 12,5% van het totale energieverbruik in Nederland.
Nog gekker wordt het als we bedenken dat het opladen grotendeels 's nachts zal gebeuren. Er ontstaat dan dus 's nachts een piek die we absoluut niet kunnen opvangen.
De conclusie moge duidelijk zijn: een volledig elektrisch wagenpark is nog niet zo eenvoudig als weleens wordt gesuggereerd. Sterker nog: er zal heel wat moeten gebeuren om dit mogelijk te maken.
Wat wel realistische opties zijn? Biobrandstoffen hebben wat negatieve publiciteit gehad, maar op dat front worden op dit moment behoorlijke verbeteringen geboekt. Zo wordt er veel aan gedaan om te voorkomen dat voedselproductie wordt verdrongen door de productie van biodiesel en wordt er gewerkt aan het produceren van biobrandstof door middel van algen. Dit heeft als groot voordeel dat er veel zon voor nodig is en woestijnen dus ideaal zijn. Aangezien woestijnen verder nergens voor gebruikt worden, betekent dit goedkope grond die geen problemen oplevert voor de voedselproductie. Sterker nog: het opent heel wat mogelijkheden voor de arme Afrikaanse landen.
En waterstof dan? Helaas is dat ook niet meer dan een energiedrager. Waterstof wordt geproduceerd door electrolyse van water. Electrolyse is één van de meest energieverslindende procedés die we kennen, dus het enige voordeel is dat de energieconsumptie beter gespreid kan worden en niet met piekmomenten het net belast.
Bijkomend voordeel is uiteraard dat waterstof tanken veel sneller gaat dan het opladen van accu's.
Iemand die op dit moment zegt te weten waarop de auto's van 2025 rijden, liegt. We zullen moeten kijken hoe de verschillende mogelijkheden zich ontwikkelen. Misschien rijden we allemaal in elektrische auto's. Misschien rijden we allemaal in hybride's op biobrandstof, of op waterstof.
Maar een ideale oplossing? Die is er op dit moment nog niet.
Even wat rekenwerk. De zeer efficiënte Tesla Roadster verbruikt 135 Wh/km. Laten we dat als uitgangspunt gebruiken.
Stel: heel Nederland rijdt in 2010 op elektriciteit. Stel dat we met z'n allen 100 miljard kilometer rijden (reëel, aangezien het in 2007 volgens het CBS al 97,5 miljard was). Dat betekent dus dat we over het hele jaar gezien 13,5 miljoen MWh verbruiken.
Om dat in z'n perspectief te plaatsen: een kerncentrale zit op gemiddeld 880 MW. Dat is dus zo'n 7,7 miljoen MWh per jaar.
Dat betekent dus dat we twee kerncentrales zouden moeten bouwen om alle auto's van energie te kunnen voorzien.
In windmolens? Pak 'm beet 2.000 tot 2.500 windmolens. Forse exemplaren.
We hebben het nu over ongeveer 12,5% van het totale energieverbruik in Nederland.
Nog gekker wordt het als we bedenken dat het opladen grotendeels 's nachts zal gebeuren. Er ontstaat dan dus 's nachts een piek die we absoluut niet kunnen opvangen.
De conclusie moge duidelijk zijn: een volledig elektrisch wagenpark is nog niet zo eenvoudig als weleens wordt gesuggereerd. Sterker nog: er zal heel wat moeten gebeuren om dit mogelijk te maken.
Wat wel realistische opties zijn? Biobrandstoffen hebben wat negatieve publiciteit gehad, maar op dat front worden op dit moment behoorlijke verbeteringen geboekt. Zo wordt er veel aan gedaan om te voorkomen dat voedselproductie wordt verdrongen door de productie van biodiesel en wordt er gewerkt aan het produceren van biobrandstof door middel van algen. Dit heeft als groot voordeel dat er veel zon voor nodig is en woestijnen dus ideaal zijn. Aangezien woestijnen verder nergens voor gebruikt worden, betekent dit goedkope grond die geen problemen oplevert voor de voedselproductie. Sterker nog: het opent heel wat mogelijkheden voor de arme Afrikaanse landen.
En waterstof dan? Helaas is dat ook niet meer dan een energiedrager. Waterstof wordt geproduceerd door electrolyse van water. Electrolyse is één van de meest energieverslindende procedés die we kennen, dus het enige voordeel is dat de energieconsumptie beter gespreid kan worden en niet met piekmomenten het net belast.
Bijkomend voordeel is uiteraard dat waterstof tanken veel sneller gaat dan het opladen van accu's.
Iemand die op dit moment zegt te weten waarop de auto's van 2025 rijden, liegt. We zullen moeten kijken hoe de verschillende mogelijkheden zich ontwikkelen. Misschien rijden we allemaal in elektrische auto's. Misschien rijden we allemaal in hybride's op biobrandstof, of op waterstof.
Maar een ideale oplossing? Die is er op dit moment nog niet.
Bonnen schrijven is meer gezag
Volgens minister Ter Horst kan de politie haar gezag vergroten door het uitschrijven van bonnen. Hoewel dat mijns inziens nog maar de vraag is, is het op zich een verdedigbare stelling.
Waar de minister echter de plank misslaat, is als ze vervolgens concludeert dat een bonnenquotum het beste middel is. Dit gaat volgens mij in tegen doel en geest van het beboeten van burgers.
Het doel van het uitschrijven van een boete is uiteraard vooral om de burger duidelijk te maken dat het vertoonde gedrag onwenselijk is en als het goed is, leidt dat ertoe dat iemand niet in herhaling valt. Feit is dat de neiging om zich te houden aan de regels behoorlijk evenredig is met de pakkans.
Het is dus logisch dat bij feiten die als relatief ernstig worden beoordeeld, gestreefd wordt naar een zo hoog mogelijke pakkans.
Aangezien de politie te maken heeft met een beperkte beschikbaarheid van mensen en middelen moeten er keuzes gemaakt worden. Het meest logische is dus om hierbij prioriteit te geven aan de ergste vergrijpen. In het verkeer denk ik dan bijvoorbeeld aan het rijden onder invloed van alcohol en fietsers zonder licht.
Maar hier komt het bonnenquotum weer om de hoek kijken. Neem nou fietsers zonder licht. Natuurlijk is dit ook belangrijk in een drukke, goed verlichte stad. Maar heeft dit prioriteit? Nee, het lijkt me belangrijker dat hierop wordt gecontroleerd op onverlichte wegen. Uiteraard zijn daar minder fietsers, maar het gevaar is wel vele malen groter.
Als er nou puur gekeken zou worden naar het gevaar, zou het simpel zijn: controle op onverlichte wegen is het belangrijkst. Maar ja, als zoveel mogelijk bekeuringen een doel op zich worden, dan wordt de afweging dus anders. Er zijn immers in de stad meer fietsers en dus ook meer fietsers zonder licht. Het is dus verleidelijk om dit prioriteit te geven, om maar zoveel mogelijk bonnen te scoren.
Dit is uiteraard maar een simpel voorbeeld. Maar de moraal van het verhaal is duidelijk: door het opleggen van een bonnenquotum stimuleert de minister dat de politie niet daar gaat kijken waar de problemen het grootst zijn, maar daar waar de meeste bonnen gescoord kunnen worden.
En of dát nou echt leidt tot meer gezag bij de politie...het zal wel aan mij liggen, maar ik geloof er niks van!
Waar de minister echter de plank misslaat, is als ze vervolgens concludeert dat een bonnenquotum het beste middel is. Dit gaat volgens mij in tegen doel en geest van het beboeten van burgers.
Het doel van het uitschrijven van een boete is uiteraard vooral om de burger duidelijk te maken dat het vertoonde gedrag onwenselijk is en als het goed is, leidt dat ertoe dat iemand niet in herhaling valt. Feit is dat de neiging om zich te houden aan de regels behoorlijk evenredig is met de pakkans.
Het is dus logisch dat bij feiten die als relatief ernstig worden beoordeeld, gestreefd wordt naar een zo hoog mogelijke pakkans.
Aangezien de politie te maken heeft met een beperkte beschikbaarheid van mensen en middelen moeten er keuzes gemaakt worden. Het meest logische is dus om hierbij prioriteit te geven aan de ergste vergrijpen. In het verkeer denk ik dan bijvoorbeeld aan het rijden onder invloed van alcohol en fietsers zonder licht.
Maar hier komt het bonnenquotum weer om de hoek kijken. Neem nou fietsers zonder licht. Natuurlijk is dit ook belangrijk in een drukke, goed verlichte stad. Maar heeft dit prioriteit? Nee, het lijkt me belangrijker dat hierop wordt gecontroleerd op onverlichte wegen. Uiteraard zijn daar minder fietsers, maar het gevaar is wel vele malen groter.
Als er nou puur gekeken zou worden naar het gevaar, zou het simpel zijn: controle op onverlichte wegen is het belangrijkst. Maar ja, als zoveel mogelijk bekeuringen een doel op zich worden, dan wordt de afweging dus anders. Er zijn immers in de stad meer fietsers en dus ook meer fietsers zonder licht. Het is dus verleidelijk om dit prioriteit te geven, om maar zoveel mogelijk bonnen te scoren.
Dit is uiteraard maar een simpel voorbeeld. Maar de moraal van het verhaal is duidelijk: door het opleggen van een bonnenquotum stimuleert de minister dat de politie niet daar gaat kijken waar de problemen het grootst zijn, maar daar waar de meeste bonnen gescoord kunnen worden.
En of dát nou echt leidt tot meer gezag bij de politie...het zal wel aan mij liggen, maar ik geloof er niks van!
maandag 16 november 2009
Democratisch demonstreren?
Nederland staat op zijn kop. De discussie over de verhoging van de AOW-leeftijd woedt nog steeds. Groot was de verontwaardiging bij FNV en SP toen minister Rouvoet zei dat een vol Malieveld geen enkele invloed zou hebben op het besluit om door te gaan met de verhoging van de AOW-leeftijd.
Sowieso vind ik het opvallend dat nog niemand echt een overtuigend alternatief heeft kunnen bedenken, maar er toch moord en brand geschreeuwd wordt. Maar goed, dat is deels natuurlijk ook waarvoor de oppositie oppositie genoemd wordt.
Maar het idee dat een flinke demonstratie de politieke besluitvorming zou moeten beïnvloeden, dat vind ik schokkend. Schijnbaar zou het een maatregel zijn waarvoor geen draagvlak is in de maatschappij.
Ik kan dat niet beoordelen. Het zou goed kunnen dat een meerderheid van de Nederlanders hiervan geen voorstander is. Maar ja....als er een referendum kwam met de vraag of de overheid elke Nederlander een miljoen euro cadeau moet geven, zou u dan nee stemmen?
Kortom: soms moeten er in Den Haag beslissingen genomen worden die minder populair zijn. Iedereen betaalt het liefst geen belasting, maar wil natuurlijk wel uitstekende voorzieningen. Dat gaat helaas niet, dus je moet altijd een evenwicht zoeken. Om dat evenwicht voor ons te zoeken, hebben we politici. Eens in de vier jaar kunnen we die politici kiezen.
Vervolgens mogen die politici dus vier jaar lang namens ons keuzes maken. En als een minderheid het daar niet mee eens is, kunnen ze demonstreren wat ze willen.....het is pas echt ondemocratisch om daar wél naar te luisteren.
Rouvoet heeft gelijk: een vol Malieveld is politiek gezien absoluut niet interessant. Veel interessanter is het effect bij de kamerverkiezingen over 2 jaar. Aangezien Agnes Kant het idee heeft dat ze namens heel Nederland spreekt, neem ik aan dat zij rekent op een absolute meerderheid........
Sowieso vind ik het opvallend dat nog niemand echt een overtuigend alternatief heeft kunnen bedenken, maar er toch moord en brand geschreeuwd wordt. Maar goed, dat is deels natuurlijk ook waarvoor de oppositie oppositie genoemd wordt.
Maar het idee dat een flinke demonstratie de politieke besluitvorming zou moeten beïnvloeden, dat vind ik schokkend. Schijnbaar zou het een maatregel zijn waarvoor geen draagvlak is in de maatschappij.
Ik kan dat niet beoordelen. Het zou goed kunnen dat een meerderheid van de Nederlanders hiervan geen voorstander is. Maar ja....als er een referendum kwam met de vraag of de overheid elke Nederlander een miljoen euro cadeau moet geven, zou u dan nee stemmen?
Kortom: soms moeten er in Den Haag beslissingen genomen worden die minder populair zijn. Iedereen betaalt het liefst geen belasting, maar wil natuurlijk wel uitstekende voorzieningen. Dat gaat helaas niet, dus je moet altijd een evenwicht zoeken. Om dat evenwicht voor ons te zoeken, hebben we politici. Eens in de vier jaar kunnen we die politici kiezen.
Vervolgens mogen die politici dus vier jaar lang namens ons keuzes maken. En als een minderheid het daar niet mee eens is, kunnen ze demonstreren wat ze willen.....het is pas echt ondemocratisch om daar wél naar te luisteren.
Rouvoet heeft gelijk: een vol Malieveld is politiek gezien absoluut niet interessant. Veel interessanter is het effect bij de kamerverkiezingen over 2 jaar. Aangezien Agnes Kant het idee heeft dat ze namens heel Nederland spreekt, neem ik aan dat zij rekent op een absolute meerderheid........
Het CDA spiekt bij de PVV
Het CDA vindt opeens bij monde van Coskun Cörüz dat de politie makkelijker geweld moet kunnen gebruiken. Toch bijzonder dat de partij die meer dan welke andere partij dan ook aan regeringen heeft deelgenomen, daar nu opeens achter komt. Ik kan me zo voorstellen dat het CDA daar ook wel een heel klein beetje voor verantwoordelijk is.
Ik vind het toevallig, de PVV scoort natuurlijk vooral met de standpunten over moslims, maar ook het harder optreden van de politie en strenger straffen is één van de paradepaardjes van Wilders cs.
En net nu de PVV het goed doet in de peilingen en de gemeenteraadsverkiezingen er weer aan zitten te komen, besluit het CDA dat het tijd wordt voor verandering.
Misschien ben ik te wantrouwend, misschien zitten er bij het CDA mensen die zich hier écht zorgen over maken en die het tijd vinden voor herbezinning.
Maar toch blijft de gedachte zeuren. Kijk, het CDA kan natuurlijk moeilijk het PVV-standpunt over moslims overnemen. Dan moeten ze toch eerst diezelfde meneer Cörüz uit de partij zetten. Maar ik heb toch het idee dat het CDA bezig is om wat standpunten van de PVV over te nemen.
Ik stel me zo voor dat sommige CDA'ers elk stukje over Wilders lezen, elk interview bekijken, elke dag op internet de reacties en blogs volgen. Iedereen is natuurlijk jaloers op het succes van de PVV, maar hoe doet 'ie het toch? Misschien vergaderen ze bij het CDA wel regelmatig over dat onderwerp. Misschien is er wel een commissie binnen het CDA die zich er steeds weer over buigt welke standpunten van de PVV kunnen worden overgenomen.
Maar goed, nu ga ik speculeren. Laten we het erop houden dat het CDA op een vrij strategisch moment behoorlijk onder de duiven van de PVV schiet. En het wil er bij mij niet in dat dat toeval is!
Ik vind het toevallig, de PVV scoort natuurlijk vooral met de standpunten over moslims, maar ook het harder optreden van de politie en strenger straffen is één van de paradepaardjes van Wilders cs.
En net nu de PVV het goed doet in de peilingen en de gemeenteraadsverkiezingen er weer aan zitten te komen, besluit het CDA dat het tijd wordt voor verandering.
Misschien ben ik te wantrouwend, misschien zitten er bij het CDA mensen die zich hier écht zorgen over maken en die het tijd vinden voor herbezinning.
Maar toch blijft de gedachte zeuren. Kijk, het CDA kan natuurlijk moeilijk het PVV-standpunt over moslims overnemen. Dan moeten ze toch eerst diezelfde meneer Cörüz uit de partij zetten. Maar ik heb toch het idee dat het CDA bezig is om wat standpunten van de PVV over te nemen.
Ik stel me zo voor dat sommige CDA'ers elk stukje over Wilders lezen, elk interview bekijken, elke dag op internet de reacties en blogs volgen. Iedereen is natuurlijk jaloers op het succes van de PVV, maar hoe doet 'ie het toch? Misschien vergaderen ze bij het CDA wel regelmatig over dat onderwerp. Misschien is er wel een commissie binnen het CDA die zich er steeds weer over buigt welke standpunten van de PVV kunnen worden overgenomen.
Maar goed, nu ga ik speculeren. Laten we het erop houden dat het CDA op een vrij strategisch moment behoorlijk onder de duiven van de PVV schiet. En het wil er bij mij niet in dat dat toeval is!
Het ware gezicht van Wouter Bos
We wisten al dat Wouter Bos weleens dingen zegt die we met z'n allen verkeerd opvatten. Neem nou zijn uitspraken voor de verkiezingen. Als hij geen minister-president werd, zou hij in de kamer zitting nemen. Maar ja, zoiets moet je natuurlijk niet al te letterlijk nemen. Immers, als viceminister-president, ben je bijna minister-president.....toch?
De kilometerheffing is ook weer zo een leuk moment waarop je je minister van financiën leert kennen. Bos liet zich in een onbewaakt ogenblik ontvallen dat hij het niet eens was met de tarieven. Natuurlijk, in de huidige situatie zouden de inkomsten waarschijnlijk gelijk zijn aan de oude inkomsten. Maar stel je nou eens voor dat de mensen door de kilometerheffing minder gaan rijden. Dat zou betekenen dat de totale opbrengsten zouden afnemen. Dat zou uiteraard een vervelend effect zijn!
Blijkbaar interesseert het onze minister van financiën, tevens boegbeeld van de toch al zwalkende en in zwaar weer verkerende PvdA, verdacht weinig of er minder wordt gereden. Als de automobilist maar genoeg geld blijft ophoesten!
Als we die logica volgen, denk ik dat het ook beter zou zijn om die enge waarschuwingen maar van de pakjes sigaretten te halen. Stel je toch voor dat mensen er minder door gaan roken! Dan zouden de accijnsinkomsten teruglopen. Dat is natuurlijk niet wenselijk.
Ik denk ook dat er niet meer moet worden gecontroleerd op het kopen van drank door minderjarigen. Stel je toch eens voor dat de jongeren allemaal stoppen met het kopen van alcohol! Dat zou rampzalig zijn voor de accijnsinkomsten!
En zo kunnen we dus eindelijk het programma van de PvdA voor de komende verkiezingen onthullen: aanmoedigen van overmatig alcoholgebruik, stimuleren van roken en vooral zorgen dat er veel gereden wordt. Idealisme is leuk, maar de kassa moet natuurlijk wel blijven rinkelen!
De kilometerheffing is ook weer zo een leuk moment waarop je je minister van financiën leert kennen. Bos liet zich in een onbewaakt ogenblik ontvallen dat hij het niet eens was met de tarieven. Natuurlijk, in de huidige situatie zouden de inkomsten waarschijnlijk gelijk zijn aan de oude inkomsten. Maar stel je nou eens voor dat de mensen door de kilometerheffing minder gaan rijden. Dat zou betekenen dat de totale opbrengsten zouden afnemen. Dat zou uiteraard een vervelend effect zijn!
Blijkbaar interesseert het onze minister van financiën, tevens boegbeeld van de toch al zwalkende en in zwaar weer verkerende PvdA, verdacht weinig of er minder wordt gereden. Als de automobilist maar genoeg geld blijft ophoesten!
Als we die logica volgen, denk ik dat het ook beter zou zijn om die enge waarschuwingen maar van de pakjes sigaretten te halen. Stel je toch voor dat mensen er minder door gaan roken! Dan zouden de accijnsinkomsten teruglopen. Dat is natuurlijk niet wenselijk.
Ik denk ook dat er niet meer moet worden gecontroleerd op het kopen van drank door minderjarigen. Stel je toch eens voor dat de jongeren allemaal stoppen met het kopen van alcohol! Dat zou rampzalig zijn voor de accijnsinkomsten!
En zo kunnen we dus eindelijk het programma van de PvdA voor de komende verkiezingen onthullen: aanmoedigen van overmatig alcoholgebruik, stimuleren van roken en vooral zorgen dat er veel gereden wordt. Idealisme is leuk, maar de kassa moet natuurlijk wel blijven rinkelen!
Abonneren op:
Posts (Atom)